BARANOWSKA MAŁGORZATA, ur. 15 marca 1945 w Krakowie, doktor nauk humanistycznych, poetka, eseistka, autorka książek dla dzieci, badaczka literatury związana od lat z Instytutem Badań Literackich PAN. Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim, stopnień doktora uzyskała w 1980. Jej bogaty i różnorodny dorobek literacki i naukowy obejmuje trzy tomy poezji: Miasto (1975), Zamek w Pirenejach (1980), Powrót (2002); rozprawę doktorską Surrealistyczna wyobraźnia i poezja (1984); dwie prace poświecone naszej noblistce: Tak lekko było nic o tym nie wiedzieć... Szymborska i świat (1990) i Wisława Szymborska: Nobel 96 (1996); kilka tomów frapującej i niezwykłej ze względu na swą prywatność prozy eseistyczno-filozoficzno-pamiętnikowej: Pamiętnik mistyczny (1987), Warszawa: miesiące, lata, wieki (1996), Prywatna historia poezji (2002 – nominacja do Nagrody „Nike”), Posłaniec uczuć. Prywatna historia pocztówki (2003), Po co nam szczęście. Tylko się rozejrzeć (2004); ponadto książki dla dzieci, słuchowiska, wstępy, posłowia i komentarze do wyborów poezji (m.in. J. Tuwima, C.K. Norwida, K.K. Baczyńskiego, W. Broniewskiego, L. Marjańskiej). Szczególne miejsce w dorobku Małgorzaty Baranowskiej zajmuje głęboko refleksyjna proza autobiograficzna pt. To jest wasze życie. Być sobą w chorobie przewlekłej (1994).

Laureatka nagrody ministra kultury i dziedzictwa narodowego (2004).